تبليغاتX
سارا انار ندارد !...
 

سارا انار ندارد !...

درباره ی سارا انار ندارد

درد دل های عادل حیدری.


صفحه اصلی

نامه به من


همدلان من

انجمن پاییز دانشگاه تبریز

جواد محمدی

علي اخگر

محمد حسین زاده

یاسر نادری

جواد شیر علیزاده


انار های کهنه

بهمن 1386

آذر 1385

مهر 1385

مرداد 1385

خرداد 1385

فروردین 1385

اسفند 1384

بهمن 1384


H A M E D


  RSS  

POWERED BY
BLOGFA.COM

 

 

دلم براتون تنگ شده بود !

 

 

آن روز که سمتِ مردگانم ببرند

ای کاش کنار ِ خاندانم ببرند

ای کاش برای لااقل چند قدم

تابوتِ مرا برادرانم ببرند

                                                       مهر هشتاد و شش

 

 

به قلم عادل حیدری در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت 16:16 موضوع: |



...

 

 این روزها ... 

 

خداحافظ 

 

 

به قلم عادل حیدری در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385 ساعت 23:33 موضوع: |



دستش به دعاست !

 

 

 

می گفت جهنم است اینجا ، برگرد

امروز نشد ؟ ... قبول ! فردا برگرد

مانند درخت خشک دستش به دعاست

یک دست صدا ندارد اما ، برگرد 

                                                                              تیر ۸۴

 

 

به قلم عادل حیدری در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385 ساعت 4:56 موضوع: |



نوبت ِ توست !

  

غزل ديگری از خودم :

 

 

تو هم بزن ! زن ِ آتش پرست ، نوبت ِ توست !

 

زمان ِ آتش و بال و پَر است ، نوبت ِ توست !

 

بزن به بيست و دو سالَش ، دِ دست دست نكن

 

زمان گذشت ، ببين ، پَر پَر است ، نوبت ِ توست !

 

مرور كرد همين جمله را دوباره وَ گفت :

 

زمان گذشت ... ببين ... پَر پَر است ... نوبت ِ توست ... !

 

زمان گذشت ؟ مگر چند سال سن دارم ؟

 

همين نفس ، نفس ِ آخر است ؟ نوبت ِ توست ؟

 

ميان ِ خاطره هايش عقب عقب برگشت

 

_ زمين گواه ِ تو بازيگر است ، نوبت ِ توست !

 

زمين ، چه واژه ي زشتي ، زمين ، چه نامَرد است

 

زمين ، شبيه تو جادوگر است ، نوبت ِ توست !

 

هزار و سيصد و شصت و سه دور خورد وَ گفت :

 

به وقت ِ ما ، ده ِ شهريور است ، نوبت ِ توست !

 

وَ حرف ، حرف ِ خدا بود ، چون خدا مي گفت :

 

شب ِ جدايي ِ از مادر است ، نوبت ِ توست !

 

 

هزار و سيصد وشصت و سه بار ِ ديگر گفت :

 

تو هم بزن ! زن ِ آتش پرست ، نوبت ِ توست !

                                          شهريور ۸۴                

                                                                               

 

 

به قلم عادل حیدری در دوشنبه بیست و سوم مرداد 1385 ساعت 3:35 موضوع: |



خداحافظی

 

خداحافظی با تبریز ، دوران قشنگ دانشجویی و تمام دوستان عزیزم در دانشگاه تبریز

 

با هر چه که هست و بود ، باید بروی

یک روز شبیه ِ رود ، باید بروی

تقویم ، یواشکی به من می گوید :

دیر آمده ای و زود باید بروی  !

                                                                                                                         خرداد ۸۵

 

 

به قلم عادل حیدری در پنجشنبه بیست و پنجم خرداد 1385 ساعت 2:59 موضوع: |



غزل رباعی

 

۱ ـ خرداد آمد ...

یاد ِ علی اخگر به خیر !

 

۲ ـ  ...  سلام و تشکّر از همه ی دوستان عزیزم ! همیشه با یه غزل یا رباعی  به روز می کردم امّا ...

این دفعه یه غزل ، با وزن رباعی  :

 

خورشید ، شبی به خانه ی ما سر زد

از غرب ، شبی سرزده آمد ، سرزد

بین ِ خودمان باشد : از آن لحظه به بعد ،

نبض و ضربان ِ قلب ِ من ، بهتر زد

اصلن بگذارید بگویم !  آن شب ...

عقل از سر ِ من پرید ، روحم پَر زد

انگار خدا ، به دست ِ او خواست مرا ...

نه  ... قید ِ مرا به شیوه ای دیگر زد

در تیر ترین ماه ِ خدا یکدفعه

از راه رسید و حرف از آذر زد 

آن روز خدا هم اشتباهی ، روی ِ

اندام ِ فرشته ، صورت ِ دختر زد

وّ بعد خدا سؤالی از خود پرسید :

ـ یک دختر ِ بی غرور هم می ارزد ؟

 

این دختر ِ مغرور که گفتم ، آن شب

با کاسه ی آش ِ نذری آمد ، در زد

                                                                                            خرداد ۸۵

 

 

 

به قلم عادل حیدری در دوشنبه یکم خرداد 1385 ساعت 16:47 موضوع: |



درد دل

 

سلام و تشکّر از همه ی دوستان عزیزم ! همیشه با یه غزل یا رباعی  به روز می کردم امّا ...

 تو دنیای اینتر نت و وب لاگ نویسی که هر کسی به نوعی فقط داره سر می زنه که بهش سر بزنن و از نقد و نظر و پیشنهاد و ... خبری نیست ، یه چیزی خیلی عذابم میده و اون هم اینه که خیلی از نظر ها و کامنت ها خسته کننده و تکراری شدن ! خیلی ها میان و مث همیشه یه جمله های تکراری مث (( خیلی قشنگ بود ، لذت بردم ، آفرین ، و مهم تر از همه : به من هم سر بزن )) می ذارن و منتظر می مونن تا بقیّه هم برن و همین کارو بکنن !
واقعا کار کرد وب لاگ ، همه جا همینه ؟ پس نقد چی می شه ؟ راهنمایی ؟ پیشنهاد ؟ و ...

البتّه همین جا هم از همه ی دوستان عزیزم که تا به حال ، به من واقعا کمک کردن و از نظر ها و نقد های قشنگشون برا هر مطلب استفاده کردم تشکّر می کنم . دوستان عزیزی که اسم نمی برم و نظرشون بین نظرها کاملا مشخص می کنه که مطلبو خوندن یا نه ؟ ! و واقعا با نقد و پیشنهاد و ... به من کمک کردن !
ببخشین ! دوست داشتم این درد دل رو با همه دوستام بکنم . امیدوارم حداقل چند نفری بخوننش ! کاش یه کم فکر کنیم ! نه ... ؟ !
سبز باشین !

  فروردین ۸۵                  

 

 

به قلم عادل حیدری در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 ساعت 11:41 موضوع: |



یه رباعی دیگه از خودم . چون هم تایپش راحت تره و هم شما حوصله دارین بخونینش و نظر بدین :

 

 

یک روز ، خدا به قصّه آورد مرا

آوردم  و  آفرید با درد ، مرا

از قصّه به دست ِ دختری خط خوردم ،

خط خوردم و سنگ ِ روی یخ کرد مرا

                                                               

                                                                                       فروردین ۸۵

 

 

به قلم عادل حیدری در جمعه یازدهم فروردین 1385 ساعت 21:46 موضوع: |



چی بگم ؟ ...

 

به دغدغه های شاعرانه ی دوست عزیزم یاسر نادری  و صبوری اش ، که

چند وقتی ست جا پای مردی بی احساس در سفره ی کوچک عاشقانه اش لکّه انداخته ...

 

دو تا پرنده ی در جست و جوی هم بودند

دو مرغ عشق که در آرزوی هم بودند

و َ چشم های دو تاشان بدون پلک زدن

شبیه پنجره هایی به سوی هم بودند

برای هم فقط آواز  ِ عشق می خواندند

تمام  ِ همّ و غم و آبروی هم بودند

به غیر " عاشقتم " حرف دیگری نزدند ،

تمام  ِ عمر که در گفت و گوی هم بودند

 

یکی از آن دو پرنده ، غروب ِ یک جمعه

نگاه کردم ، اخم هاش توی هم بودند

یواشکی به خودش گفت ، صحنه ی نحسی ست :

ـ دو لنگه کفش که آن روز روی هم بودند

 

نمای آخر این فیلم ، سقف ِ یک ایوان ،

دو تا قفس که فقط رو به روی هم بودند !

                                                                                           اسفند ۸۴                                   

                

                                       

 

 

به قلم عادل حیدری در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 21:19 موضوع: |



کار دیگری از خودم :

 

 

غزل ِ داغ ، کمی میل نداری خانم ؟

دزدکی ، زیر  ِ لب : ـ ایمیل نداری خانم ؟

تازگی چشم  ِ شما خسته و بی حوصله است

چشم خوشگل کن ، ری میل نداری خانم ؟

به زبان ِ خودمانی ، تو قضاوت کن ، نه ...

هی نگو سیل نکن ! سیل نداری خانم ؟ *

سیل اشکی ست که از چشم  ِ خدا ریخته است

می دهی قرض ؟ ... کمی سیل نداری خانم ؟

دل ِ من لک زده بدجور برای مُردن

یک قطار و دو قدم ریل نداری خانم ؟

بچّه بودم که شبی ، سیل زبانم را بُرد

چکمه ها ، قلّکم و ... د ِ یل ندالی خانم ؟

 

دلخوشی های من این دفتر  ِ شعر است و کمی

غزل ِ داغ ! تو که میل نداری خانم !

 

   * سیل در زبان لُری به معنای نگاه است !                                                   

                                                                            فارسان ـ دی ۸۴

 

 

به قلم عادل حیدری در سه شنبه نهم اسفند 1384 ساعت 17:52 موضوع: |



یک رباعی :

 

 

حالا که دلی شبیه دریا داری ،

مرداب تری غیر ِمن آیا داری ؟

من یکسره در فکر ِ رسیدن به توام

تو ، یک سری و هزار سودا داری !

                                                                         آذر ۸۴

                         

 

 

به قلم عادل حیدری در جمعه بیست و هشتم بهمن 1384 ساعت 2:19 موضوع: |



سلام بلاگفا !

 

 قبل از هر چیز سلام !

 به اینجا اسباب کشی کردم ! ...

 

              

 از زبان حضرت ابالفضل عباس (ع) :

یک چشم ، برای گریه کمتر دارم

من چشم به راه ، چند دختر دارم

یک دست که بی صداست ، با این اوضاع

بی دست ، چگونه مَشک را بردارم ؟

 

                                                                                   بهمن ۸۴

 

 

به قلم عادل حیدری در جمعه بیست و یکم بهمن 1384 ساعت 1:59 موضوع: |



 


T E M P L A T E     D E S I G N E D     B Y